Productos galegos máis buscados

                                                              Mel de Galicia.

Introducción:

O clima especialmente benigno de Galicia, con abundante choiva ao longo de todo o ano, o chan granítico e a influencia dos ventos e aires mariños, dan lugar a unha flora rica e variada, que permite tanto a producción de mel monofloral como a de un abanico de mel de milflores.

Non hay unha mel igual que outra e a súa cor varía dende o branco acuoso, pasando por o ámbar, hasta o marrón oscuro.

Descripción:

Tipos de Mel:

Aunque a Mel de Galicia é unha denominación única, no seu seno encontramos diferentes sabores, texturas e padais, dependendo das flores que lle dan o seu orixen.

Unha gran maioría da mel galega é de milflores. Na súa elaboración non predomina unha orixen concreto e procede das diversas flores dos arredores da colmea. Pero, ademáis, en Galicia  producens algúns sabrosos tipos de mel monofloral.





Para ver máis información entra en :  http://www.gastronomiadegalicia.com/v_portal/apartados/apartado.asp?te=61



                                        Queixo tetilla:

Con a súa  forma piriforme, que recorda a un seno aplanado e a parte superior cónica finalizada nun pequeno pezón, o quexo de Tetilla o de Perilla, originalmente modelado a man polos mestres artesans, sempre é elaborado con leite de vaca procedente das razas frisona, pardo alpina ou rubia galega e é unha das  grandes referencias gastronómicas galegas.

De cor branco amarfilado, tendiendo hacia o amarillento; a súa é  compacta  pero branda a corteza está lavada, é   fina e elástica e o   peso   por  peza  pode oscilar    entre  os tres cuartos de kilo e  o   kilo e   medio.

Actualmente, coexiste a súa  elaboración tradicional, casera ou   e pequena queserías artesanais,con a producción industrial tipificada, a partir do leite  pasteurizada, cuxo resultado é    un queixo con caractrísticas similares a os de pasta prensada.

 

Descripción.

Queixo madurado e tenro  a semicurado, elaborado co a leite de vaca .

Recendo: suave,  lixeiramente     ácido que no seu  conxunto   recorad a  leche da  que  procede.

Sabor: lácteo, mantecoso, lixeiramente  ácido e salgado, suave.

Corteza: fina e elástica, de menos de tres milímetros de grosor; cor amarillo palla  natural e sen moho.

Pasta: branda , cremosa e uniforme, con poucos ollos e regularmente repartidos; cor branco-marfil, amarillento.

Para máis información entra en : http://www.gastronomiadegalicia.com/v_portal/apartados/apartado.asp?te=57

                                             Capón de vilalba:

Introducción:

Concretamente a producción do capón de Vilalba comenza con unhas selección dos mellores machos. Cando ten entre 1 e 1,5 kg de peso e de 45 a 60 días de vida son castrados quirúrgicamente e  deixanse descansar unhos días sen sair ao campo. Sendo este o proceso máis crítico de todo o proceso de cría. Unha semana despois saen ao aire libre para comezar o seu  engorde.

 Alimentanse de forma natural a base de cereais, ademáis do verde, insectos que encontran ao aire libre. Esto, xunto con a actividade física favorece o desarroio muscular, que lle dá unha coloración máis oscura a súa carne e un sabor máis agradable.

O proceso termina con o cebado totalmente artesan, adquirindo con el unah carne máis sabrosa e un color de pel dorado.

Descripción:

O Reglamento (CE) no 543/2008 da Comisión defende ao capón como un polo macho castrado quirúrgicamente antes de haber chegado á  madurez sexual e sacrificado a unha idade mínima de 140 días; unha vez castrados, os capóns deberán pasar un período mínimo de engorde de 77 días.

Alvaro Cunqueiro describiu o capón de Vilalba  como "máis ben corto, saído de nalga e de peito redondo, e ten o pescozo alongado  por o trasiego cotidián do  espeso condumio"

Para máis información visite a páxina: http://www.gastronomiadegalicia.com/v_portal/apartados/apartado.asp?te=53