Algúns productos típicos

Pimentos de padrón
Os pimentos son un elemento básico, tanto á hora das tapas como para acompañar todo tipo de comidas. Dos de Padrón dí o popular refrán «Uns pican e outros non» (en xeral, a menos contido de auga, máis picante, insoportable en ocasións). Soe aderezarse con moita  sal gorda. Ainda que a  denominación do producto denota a súa procedencia da localidade coruñesa de Padrón, ésta  extendeuse para denominar a todo un estilo de preparar un tipo determinado de pimentos, que  necesariamente non proveñen de dita localidade.


Pan de CeaPan feito na zona de San Cristobal de Ourense Cea. As orixes desta cidade ea súa tradición de asar, socios correndo para a historia do convento cisterciense de Santa María la Real de Oseira. Mosteiro nunca deixar de lado a práctica da moenda e panadaría, ofrecendo-se os recursos necesarios para tal fin, sendo a aldea de Cea provedor principalmente de pan. Da súa situación nunha encrucillada, dos cales o máis importante e ocupado por distintos motivos, ao longo do tempo, foi e segue sendo que vai cara a Santiago de Compostela, San Cristobal de Cea tornouse o " aldea de bo pan de paradigma "e referencia na provincia de Ourense, e mesmo en Galicia.Dende o primeiro relato histórico que data do século XIII, cando Frei Abade Arias Pérez Sancho IV King recibe o privilexio que concede a conservar igrexa e mensuais xusto Cea. Ata agora, a aldea de Cea é un testemuño precioso para a historia de Galicia.Actividade Baker aumenta significativamente co tempo da Casa de Austria. Séculos máis tarde, a partir da nova Casa de Borbón, e grazas a un proxecto político que ten como obxectivo a modernización do reino, é feita en 1752 polo Marqués da Ensenada un censo na aldea de Cea. No censo son clasificados como panadeiros moito dos habitantes de San Cristobal de Cea, fornos tamén describiu, nun total de doce.Os anos pasaron e o primeiro guía de Galicia e estaban conscientes da calidade do pan, así, en 1883, na orientación de Victor Manuel Rivera Cesare Vazquez escribe o seguinte: "A Vila de Cea é famoso en toda a provincia súas panaderías acreditados, onde é que fai un delicioso pan de trigo vendida no mercado para Carballo e outras cidades próximas, onde é moi apreciado. " Trátase de atopar a calidade de confianza dun produto procesado dunha forma única que o fixo moi popular, e tamén a actividade de fornos de cociña está a máis de 500 anos.Anos máis tarde, o escritor de renome D. Ramón Otero Pedrayo tamén rexistrou o notable panadería na vila de Cea na elaboración de Galicia Guía, tendo particular interese xa que esta é a primeira vez que pegar un testemuño gráfico de pan para incluír unha imaxe dun panadeiro venda de pan na aldea de Carballiño en un día xusto. O pan mantén a mesma como se explica no mesmo.Hoxe podemos dicir que a panadería segue sendo a actividade agro-industrial principal deste consello, que vai gastar máis de vinte fornos que producen este producto famoso e que a partir de varios anos, e dedica unha parte de excitación o mes xullo.[Edit] Sobremesas e queixosVexa tamén: Repostería en EspañaEles destacan o bolo Santiago e panqueiques, Freixas tamén chamado, semellante a filloas franceses coa excepción de que os filloas salgados galego recheos non son usados, xa que consistente e, xeralmente, doces, moitas veces preparado con caldo de carne, e aromas, como o anís. Tamén pode facer sangue, obtido directamente do primeiro corte está feito para a matanza do porco tradicional, e ser ben axitada para non coagular. As panqueiques de azucre alto xeralmente ocorren ás veces acompañados de mel, chantilly, ou recheos con crema ou chocolate.Tamén é de leite fritos típicos (leite fritido), especialmente típico do interior.

Bica.A bica sobremesa outros é importante, típica da provincia de Ourense artesanía, como un rolo torcido, pero con azucre, moi fino, queimada no forno e proporcións equilibradas de ovos, manteiga e anís. Debido á súa textura suave, suplemento ideal con queixos graxos e normalmente é tomado con leite licor ou café.A castaña é outra comida típica e, a pesar de amplamente utilizado como unha sobremesa cando é hora, o seu uso non está restrinxido a sobremesas, poden ser usados ​​como asadas como acompañamento de salchichas, carne e pratos de caza, sendo que a comida servida para aliviar a fame antes de pataca e millo foron exportados de América, 11 cidades e bosques, mentres marrón de longa duración (en galego Castiñeiras). Tamén consumir bastante no momento da tradicional magosto un festival galego realizada en novembro que presenta esta porca. Tamén é tipicamente consumidos preservada. Son consumidos crus e asados ​​ou cocidos (este último pode ser inmerso en un recipiente de leite ou Cunco e tomar unha culler).[Edit] Arzúa-Ulloa queixoVer artigo principal: Arzúa-UlloaQueixo típico da rexión do mesmo nome, distintas variantes que se pode acceder dentro da denominación de orixe, aínda que o máis famoso é país de Arzúa, queixo mamilo famoso, que leva o seu nome da forma peculiar que se asemella un peito, debido á forma do molde en que callo, un cono invertido. El cita como o Plinio Mamula Gallaecia aleitar.Ademais, poden atoparse tamén as variedades de outros distritos cubertos pola denominación de orixe, como os de Ulloa ou Chantada, cuxo queixos son xeralmente cilíndrico, de cor branca-amarelada, con un sabor e textura dependente tempada, sendo a máis valorada nos meses do inverno.[Edit] Queixo San Simón da CostaVer artigo principal: queixo San Simón da CostaEsta variedade é típico da provincia de Lugo e denominación de orixe protexida, 12 semi afumado (en Galicia, os queixos máis comúns son frescos), preserva o formato cónico que dá a plantilla en forma de funil en que coágulo.[Edit] Queixo CebreiroÁreas de fronteira axeitada con Leon e Zamora, 13 é un queixo moi fresco que xeralmente é servido con pasta de marmelo. É común o gusto para o almorzo ou sobremesa.[Edit] Milk coalhada e requeixoGalicia como unha terra con gran produción leiteira e da tradición, non podía faltar o leite fermentado cociña popular.O leite coalhado (leite silencioso) é obtido por fermentación natural do leite. Drenaxe do soro de leite, o queixo cottage coalhada obtense (Requeixo). Ambas as preparacións son consumidos como sobremesas, adición de azucre ou mel. Nótese que o queixo parece Requeixo galego seus preparativos elaboración14 máis comercialmente coñecido como "queixo de facenda" ou casa de campo, e non debe ser confundida coa coalhada de soro de leite obtidos pola reciclaxe de residuos na fabricación de queixo.Produción comercial destas preparacións de leite tradicional é complementado pola celebración rica de festa gastronómica dedicada ao populares mismos.15 16 17[Edit] Pie MondoñedoVer artigo principal: Pie MondoñedoBolo moi famoso, cuxa fórmula tradicional se recuperou das Tortas O Rey (The King of Cakes "), cuxa famosa pastelaría tortas Mondoñedo están na demanda, mesmo fóra de Galicia.Evolucionou de bolos medieval ingresos e noces cristalizada froitas e cristalizada, popular en todo o noroeste de España ata a chegada da panadería moderna a finais do século XIX ea súa consolidación no século XX, coa difusión de pasteurización emodernos sistemas de refrixeración que permitiu o procesamento industrial e de almacenamento prolongado de crema de leite e outros ingredientes lácteos.[Edit] Tarta de Santiago

Santiago de bolo coa cruz tradicional no seu centro.Ver artigo principal: Tarta de SantiagoSantiago torta é feita con améndoas pulverizada e mesturada con ovo e azucre a partes iguais, e un pouco de fariña. Isto resulta nunha masa compacta que se engade unha certa cantidade de manteiga ou baña. A continuación, Ás nun recipiente refractario 180-200 ° C por aproximadamente 45 minutos ata o cumio é difícil. Como detalle final, azucre refinado é moitas veces mesturado con un modelo da Cruz de Santiago, así que, cando eliminado, a forma da cruz é impreso.Un pouco de fariña substituto ingresos en po améndoas crúas, outros inclúen canela, raspar de limón, herbas e ata de Galicia brandy perfumadas. O bolo debe ser marrón dourado cando cortado e textura debe ser un pouco esponxoso e un pouco granulado. O aroma deste bolo é unha mestura equilibrada de améndoa e ovos.[Edit] Almond AllarizA améndoa Allariz (cambiar en galego), unha das sobremesas máis desexado na provincia de Ourense, son unha mestura de améndoas moídas con azucre e clara de ovo. Cando a masa é sólida e colocar enriba da wafers cortado e levado ao forno. É unha sobremesa típica desta cidade, unha vez coñecida pola súa abundancia de amendoeiras.


.

Platos galegos preferidos no 2011

Outros pratos típicos de Galicia .

 POLBO A FEIRA
O polbo á feira é un prato típico de Galiza e básico na súa gastronomía consistente en polbo fervido enteiro e servido con sal, aceite de oliva e pementón. O seu nome provén de que era unha comida tradicional nas feiras e romarías, nas que se serve en pratos de madeira (máis doados de transportar), aínda que agora van desaparecer por motivos de hixiene.
Era un prato moi común nunha época en que os transportes eran moi lentos e o peixe fresco só estaba dispoñíbel preto da costa, porén o polbo seco (como o bacallau ou o congro) chegaba a todas partes.

Para máis información entra en:  http://gl.wikipedia.org/wiki/Polbo_%C3%A1_feira


  Caldo galego
O caldo galego é unha sopa ou caldo típico da gastronomía de Galicia.
Os seus principais ingredientes son os grelos, verzas ou repolo xunto con patacas, unto ou graxa de porco, para dar substancia, fabas e ocasionalmente algún ingrediente máis, como chourizo, lacón ou touciño entrefebrado cocido.
Sérvese moi quente, decote como primeiro prato.

Historia das filloas.

O primeiro testemuño que se coñece sobre a posible orixe das filloas nas Illas Británicas deixouno escrito Beda o Venerable. Beda (nacido en 672/673, tradicionalmente en Jarrow, Northumbria, e morto o 25 de maio do 735) pasou a maior parte da súa vida no mosteiro da localidade onde naceu, pois con tan só 7 anos ingresou no mesmo. Nunca se moveu máis aló duns quilómetros deste emprazamento, o cal non foi obstáculo para que Beda alcanzase unha profunda erudición e piedade, polo que se lle adxudicou o título de Venerable. Dedicouse a describir a forma de vida (gastronomía, crenzas relixiosas, ...) en latín dos seus contemporáneos antes do cristianismo e é considerado o pai da historia de Inglaterra. Pois ben, os anglosaxóns ao mes de febreiro, segundo Beda, chamábano “Solmonath”. Beda na súa obra "De temporum ratione" di que "Solmonath pódese chamar o mes das tortas (mensis placentarum), que ofrecen aos deuses nese mes" (Bede, "The Reckoning of Time". Tradución de Wallis, F. Liverpool University Press, 1999, pág. 54). Sobre o significado de "Solmonath" déronse diversas interpretacións: é moi probable que, como interpreta Beda, esa palabra anglosaxona refírase efectivamente a algún tipo de pastel ou torta de fariña que facían os anglosaxóns (de orixe celta) no mes de febreiro, pois a palabra "placentum" vén de "placenta", que quere dicir: "torta de fariña sen lévedo que se adoitaba amasar con queixo e mel" (Griffiths, B. 1996, pág. 124. "Aspects of Anglo-Saxon Magic. Editorial Anglo Saxon Books). Isto quere dicir que nos atopamos aquí co primeiro testemuño escrito que coñecemos sobre as filloas ou “pancakes” que, afortunadamente, fanse aínda no mes de febreiro en Gran Bretaña. Se os xermanos (ou os invasores celtas centroeuropeos) xa comían filloas a principios do século V d. de C., que é cando chegaron ás Illas Británicas, quere dicir que xa antes tamén se comían no Continente Europeo por onde estiveran os celtas. De aí tamén a súa extensión pola Bretaña, Galicia, Asturias e quizá tamén outras partes de España e de Portugal. Actualmente, consérvase esta tradición en Inglaterra e coñécese como “Shrove Tuesday” (martes de ofrenda) ou “Pancakes day” (día do pancake), sendo xa tradicional o concurso de carreiras na que os participantes corren mentres voltean un “pancake” da tixola que sosteñen nunha man; o Arcebispo de Canterbury, Londres, gañou varias edicións de tan peculiar certame.
Hoxe en día, arqueólogos e historiadores británicos recoñecen e aceptan que Inglaterra e Irlanda repoboáronse con habitantes do norte da Península Ibérica. Tendo en conta os argumentos expostos ata agora e que foron os celtas os que introduciron en Galicia o cultivo de cereais (centeo), aves e gando vacún (razas únicas que perduran en Galicia) e o arado de ferro, ¿terá a mesma orixe a filloa de Galicia, é dicir: elaboración culinaria pagá de orixe indoeuropeo feita como ofrenda aos deuses celtas que recibe un nome romano con etimoloxía grega?

Prato da tempada:

                       Merluza ao romeiro:

Ingredientes para 4 persoas:

• 1 kg merluza
• 120 g cebola cortada en paisana
• 160 g setas
• 600 g tomate
• 1 dentes allo laminado
• 25 g azucre
• aceite de oliva virxen
• sal
• pimenta
• romero

Elaboración

• Rehogar o allo en aceite, añadir a cebola e deixar rehogar; cando esté tenra, añadir o tomate sen pel nin sementes; deixar facer durante 40 min. aprox.
• Añadir o azucre, un poco de romero, e deixar cocer 5 min. máis.
• Planchear as setas.
• Cortar a merluza en supremas, salala e colocarlle o romeiro encima por o lado contrario á pel.
• Plancheala po o carón do romeiro ata que esté dorada, dalle a volta e terminarla.

Dispoñer no plato de presentación un poco de compota de tomate no centro as setas encima e a merluza con o romeiro hacia arriba e un chorriño de aceite oliva virxen por arriba.

                                              

FESTAS GASTRONÓMICAS DE GALICIA:

Febreiro:

 

Festa da Filloa de Lestedo

Festa da Androlla e Entroido

Feira do Cocido de Lalín

 

Marzo:

 

Encontro Degustación do Millo Corvo

Festa do Queixo de Arzúa

Festa do Ourizo

Abril:

 

Festa da Lamprea de Arbo

Festa da Ostra de Arcade

Feira do Viño de Amandi de Sober

 

Maio:

 

Festa da Troita de Pontenova

Festa da Troita

Festa da Filloa de Muimenta

Feira de exaltación do viño do Ribeiro

Festa da Troita de Pontecaldelas

  

Xulio:

 

Festa do Polbo

Festa do Carneiro ó Espeto

Festa do Viño Albariño

 

Agosto

 

Festa da Empanada de Bandeira

Feira do Pemento de Oímbra

Festa do Pemento de Arnoia

Festa do Polbo do Carballiño

Queimada popular de Cervo

Feira do Bonito de Burela.

 

Para obter máis información de cada festa gastronómica de Galicia visita a páxina:

http://www.gastronomiadegalicia.com/v_portal/apartados/apartado.asp?te=328

Productos galegos máis buscados

                                                              Mel de Galicia.

Introducción:

O clima especialmente benigno de Galicia, con abundante choiva ao longo de todo o ano, o chan granítico e a influencia dos ventos e aires mariños, dan lugar a unha flora rica e variada, que permite tanto a producción de mel monofloral como a de un abanico de mel de milflores.

Non hay unha mel igual que outra e a súa cor varía dende o branco acuoso, pasando por o ámbar, hasta o marrón oscuro.

Descripción:

Tipos de Mel:

Aunque a Mel de Galicia é unha denominación única, no seu seno encontramos diferentes sabores, texturas e padais, dependendo das flores que lle dan o seu orixen.

Unha gran maioría da mel galega é de milflores. Na súa elaboración non predomina unha orixen concreto e procede das diversas flores dos arredores da colmea. Pero, ademáis, en Galicia  producens algúns sabrosos tipos de mel monofloral.





Para ver máis información entra en :  http://www.gastronomiadegalicia.com/v_portal/apartados/apartado.asp?te=61



                                        Queixo tetilla:

Con a súa  forma piriforme, que recorda a un seno aplanado e a parte superior cónica finalizada nun pequeno pezón, o quexo de Tetilla o de Perilla, originalmente modelado a man polos mestres artesans, sempre é elaborado con leite de vaca procedente das razas frisona, pardo alpina ou rubia galega e é unha das  grandes referencias gastronómicas galegas.

De cor branco amarfilado, tendiendo hacia o amarillento; a súa é  compacta  pero branda a corteza está lavada, é   fina e elástica e o   peso   por  peza  pode oscilar    entre  os tres cuartos de kilo e  o   kilo e   medio.

Actualmente, coexiste a súa  elaboración tradicional, casera ou   e pequena queserías artesanais,con a producción industrial tipificada, a partir do leite  pasteurizada, cuxo resultado é    un queixo con caractrísticas similares a os de pasta prensada.

 

Descripción.

Queixo madurado e tenro  a semicurado, elaborado co a leite de vaca .

Recendo: suave,  lixeiramente     ácido que no seu  conxunto   recorad a  leche da  que  procede.

Sabor: lácteo, mantecoso, lixeiramente  ácido e salgado, suave.

Corteza: fina e elástica, de menos de tres milímetros de grosor; cor amarillo palla  natural e sen moho.

Pasta: branda , cremosa e uniforme, con poucos ollos e regularmente repartidos; cor branco-marfil, amarillento.

Para máis información entra en : http://www.gastronomiadegalicia.com/v_portal/apartados/apartado.asp?te=57

                                             Capón de vilalba:

Introducción:

Concretamente a producción do capón de Vilalba comenza con unhas selección dos mellores machos. Cando ten entre 1 e 1,5 kg de peso e de 45 a 60 días de vida son castrados quirúrgicamente e  deixanse descansar unhos días sen sair ao campo. Sendo este o proceso máis crítico de todo o proceso de cría. Unha semana despois saen ao aire libre para comezar o seu  engorde.

 Alimentanse de forma natural a base de cereais, ademáis do verde, insectos que encontran ao aire libre. Esto, xunto con a actividade física favorece o desarroio muscular, que lle dá unha coloración máis oscura a súa carne e un sabor máis agradable.

O proceso termina con o cebado totalmente artesan, adquirindo con el unah carne máis sabrosa e un color de pel dorado.

Descripción:

O Reglamento (CE) no 543/2008 da Comisión defende ao capón como un polo macho castrado quirúrgicamente antes de haber chegado á  madurez sexual e sacrificado a unha idade mínima de 140 días; unha vez castrados, os capóns deberán pasar un período mínimo de engorde de 77 días.

Alvaro Cunqueiro describiu o capón de Vilalba  como "máis ben corto, saído de nalga e de peito redondo, e ten o pescozo alongado  por o trasiego cotidián do  espeso condumio"

Para máis información visite a páxina: http://www.gastronomiadegalicia.com/v_portal/apartados/apartado.asp?te=53